"ne kadar şey"

kalbi kırılanların ruhu
içeri göçer,
kalpsiz olanların ruhu
kıçlarından kaçar.

günaydın

bu sabah etrafta onun kokusu.
nereden çıktı ki.
anlaşılan,
buradan çıkış yok
ondan kaçış yok.

o

"o kolyemi
çok seviyorum ben ya
yarın takacağım
onu." der.

ben de seni çok seviyorum,
kolye olmasan da taktım sana...
diyemem.

hayvanlar

mala boğulunca ruha yönelen güruhun torunları fakirleşti.
sadece ruh kalınca bunalmadan çalışan güruhun torunları mala ulaştı,
ve sonra boğuldu.

böyle sürüp gitti, gidiyor. kim üstün? kim güçlü?
ha maneviyat, ha maddiyat. saçma sapan bir kavga.

arada "(en yüce haysiyet) en büyük zenginlik kanaat etmek" dedi hep birileri.
işte sadece onlar var. gerisi hep hayvan.

uc degil iki kagit

otekisinden kurtulmak icin:
sana layik degilim.

berisini tavlamak icin:
sen daha iyisine layiksin.

tik-i şayan

tinsel basitlik, tensel haz
bunların hepsi haylaz.

yazar soruyor

"A.Ş.K.'ın açılımı nedir?"
Peh biz bulduk,
adamı şaşırtır kadın.